Η ενδομητρίωση, η οποία αφορά μια γυναίκα στις δέκα, εκδηλώνεται με έντονους πυελικούς πόνους, αυξημένη ροή αίματος κατά την περίοδο και μπορεί ακόμα να προκαλέσει και υπογονιμότητα. Αυτή η γυναικολογική πάθηση, παρά τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει, συχνά υποβαθμίζεται. Οι περισσότερες ασθενείς ενδέχεται να περιμένουν 6 έως 10 χρόνια αδιάγνωστες!
Η ενδομητρίωση, είναι μια νόσος της οποίας τα συμπτώματα συχνότατα αγνοούνται. Η περίοδος συνοδεύεται από πόνους και αυξημένη ροή αίματος, κράμπες στην κοιλιά ή την οσφύ και κόπωση. Η ενδομητρίωση παραμένει μια από τις πιο μυστηριώδεις γυναικολογικές παθήσεις, με τις περισσότερες ανεπαρκείς διαγνώσεις.
Τα αίτια της νόσου, η οποία προσβάλλει, μια στις δέκα γυναίκες και συχνά μεσολαβούν δέκα χρόνια ανάμεσα στα πρώτα συμπτώματα και τη διάγνωσή της, εξακολουθούν να παραμένουν μυστηριώδη. Η ενδομητρίωση, για πολλούς λόγους, είναι μια ξεχωριστή γυναικολογική νόσος.
Ενδομητρικός ιστός που μεταναστεύει
Στις γυναίκες οι οποίες πάσχουν από ενδομητρίωση, ο ιστός που επικαλύπτει την κοιλότητα της μήτρας (ενδομήτριο) αναπτύσσεται και σε άλλα μέρη της κοιλιάς. Έτσι, η ενδομητρίωση μπορεί να αναπτυχθεί στον τράχηλο της μήτρας, τις σάλπιγγες, τους συνδέσμους της μήτρας, τις ωοθήκες, το περιτόναιο και τον κόλπο. Ορισμένες φορές μάλιστα βρίσκεται πάνω σε μη γεννητικά όργανα: ουροδόχος κύστη, παχύ έντερο, σκωληκοειδή απόφυση...
Αυτά τα τμήματα βλεννογονικού ιστού ακολουθούν τον ορμονικό κύκλο όπως αν βρίσκονταν μέσα στη μήτρα. Έτσι, στο τέλος του κύκλου, οι ενδομητριωσικές εστίες πυκνώνουν και αιμορραγούν. Όμως, αντίθετα με την περίοδο που αποβάλλεται από το σώμα, το αίμα αυτό δεν έχει διέξοδο. Οι ιστοί που είναι κοντά στις ενδομητριωσικές εστίες είναι οιδηματώδεις και επώδυνοι λόγω ερεθισμού από την αιμορραγία.
Μια μυστηριώδης και συχνή νόσος
Αυτή η διαταραχή εμφανίζεται σήμερα ως μια από τις πιο παραγνωρισμένες γυναικολογικές παθήσεις και παρά τις πολυάριθμες υποθέσεις, οι αιτίες της εξακολουθούν να μην έχουν προσδιοριστεί. Αμερικανική μελέτη σε 4 000 γυναίκες, απέδειξε ότι οι γυναίκες μιας οικογένειας η οποία είχε ιστορικό ενδομητρίωσης, είναι συχνά θύματα της νόσου. Όμως η ακριβής αιτία παραμένει άγνωστη και μόνο υποθέσεις διαθέτουμε:
Η θεωρία της μεταπλασίας, κατά τη διάρκεια της οποίας ένας ιστός μετασχηματίζεται σε άλλο ιστό. Στην περίπτωση της ενδομητρίωσης, ο περιτοναϊκός ιστός του εσωτερικού της κοιλιάς, μετασχηματίζεται σε ιστό του ενδομητρίου εξ αιτίας παραγόντων οι οποίοι ακόμα δεν έχουν προσδιοριστεί πλήρως.
Η θεωρία της μετανάστευσης ενδομητρικών κυττάρων σε περιοχές που θα έπρεπε κανονικά να απουσιάζουν. Αυτή η μετανάστευση θα μπορούσε να γίνει μέσω λεμφικών και αγγειακών οδών, μέσω των σαλπίγγων είτε μετά από χειρουργείο, π.χ. καισαρική τομή.
Ποια είναι η διάρκεια της ενδομητρίωσης
Εφόσον δεν υπάρχουν στοιχεία για την ακριβή χρονική στιγμή έναρξης της νόσου, επόμενο είναι η σχετική επιστημονική βιβλιογραφία να καταλήγει σε διαφορετικά αποτελέσματα. Μπορούμε να πούμε ότι το 5% των γυναικών που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία θα μπορούσαν να προσβληθούν από ενδομητρίωση. Σύμφωνα με έρευνες, το ποσοστό αυτό θα μπορούσε να φθάσει το 20%-40% στις άτοκες γυναίκες, 40%-50% στις γυναίκες που υποφέρουν από χρόνιο πυελικό άλγος. Έτσι, η ψαλίδα κυμαίνεται από 5% έως 60%, αφού υποπτευόμαστε ελλιπή διάγνωση της νόσου.
