Γενικά για την εξωμήτριος εγκυμοσύνη
Εξωμήτριος εγκυμοσύνη συμβαίνουν στο 2% περίπου των περιπτώσεων, και αν αυτό το πρόβλημα δεν αντιμετωπιστεί γρήγορα, οι συνέπειές του ενδέχεται να είναι πολύ σοβαρές. Άρα, είναι απαραίτητο, με τα πρώτα συμπτώματα, να συμβουλευτείτε γιατρό. Κατά τη διάρκεια μιας φυσιολογικής γονιμοποίησης, ένα ωάριο που παράγεται από τις ωοθήκες έρχεται στην είσοδο της σάλπιγγας. Τα σπερματοζωάρια, ελευθερωμένα μέσα στον κόλπο, διασχίζουν τη μήτρα έπειτα ανεβαίνουν στις σάλπιγγες για να πάνε να το συναντήσουν. Τότε το γονιμοποιημένο ωάριο κάνει την αντίστροφη διαδρομή, κατεβαίνοντας από τη σάλπιγγα για να εμφυτευτεί στο τοίχωμα της μήτρας. Στην περίπτωση εξωμήτριας εγκυμοσύνης, το γονιμοποιημένο ωάριο μένει τις περισσότερες φορές μέσα στην σάλπιγγα (η σαλπιγγική κύηση, αντιπροσωπεύει τα 2/3 των εξωμήτριων κυήσεων).
Αιτιολογία της εξωμήτριου εγκυμοσύνης
Δεν γνωρίζουμε ακριβώς την προέλευση αυτού του προβλήματος. Ωστόσο, φαίνεται ότι κάποια ανωμαλία των σαλπίγγων (συγγενής ή απότοκη νόσου ή επέμβασης) εμποδίζει το ωάριο να κατέλθει στη μήτρα. Έχουν υποδειχθεί επίσης αρκετοί παράγοντες κινδύνου οι οποίοι θα μπορούσαν να ευνοήσουν αυτό το πρόβλημα: ιστορικό σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων, κάπνισμα, έκθεση στη διαιθυλοστιλβεστρόλη της μητέρας της γυναίκας , η ηλικία, η χρήση σπιράλ, η επανειλημμένες διακοπές κύησης, το χειρουργικό ιστορικό. Να σημειωθεί επίσης ότι το ιστορικό εξωμήτριας κύησης αποτελεί παράγοντα κινδύνου για μελλοντικές κυήσεις.
Συμπτωμάτα της εξωμήτριου εγκυμοσύνης
Στην πράξη, πώς εμφανίζεται μια εξωμήτρια κύηση; Όλα εξαρτώνται από το σημείο εμφύτευσης του γονιμοποιημένου ωαρίου. Κατά γενικό κανόνα, βρίσκεται στη σάλπιγγα και σε τρεις έως έξι εβδομάδες θα προκαλέσει πόνους και αιμορραγία χρώματος καφέ σκούρου. Όμως αυτοί οι παράγοντες μπορούν να έχουν κι άλλες αιτίες. Μόνο ο γιατρός μπορεί να επιβεβαιώσει τη διάγνωση με κολπική εξέταση και να τις επιβεβαιώσει με υπερηχογράφημα και εξετάσεις αίματος. Μια καθυστέρηση της περιόδου, συνοδευόμενη από πόνους και αιμορραγία πρέπει να σας κάνουν να σπεύσετε.
Αντιμετώπιση της εξωμήτριου εγκυμοσύνης
Η εξωμήτρια κύηση πρέπει να αντιμετωπίζεται επειγόντως Και αυτό διότι, αν το έμβρυο συνεχίσει να μεγαλώνει μέσα στην σάλπιγγα, υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσει τη ρήξη της, προκαλώντας μεγάλη εσωτερική αιμορραγία. Κάτι τέτοιο θα ήταν απειλή για τη ζωή της γυναίκας. Πρέπει να γνωρίζουμε ακόμα ότι αυτή η αιμορραγία μπορεί να αρχίσει χωρίς πρώιμα σημάδια. Για αυτόν τον λόγο, μόλις γίνει διάγνωση εξωμήτριας κύησης πρέπει να εξετάζεται γρήγορα το ενδεχόμενο νοσηλείας. Κατά γενικό κανόνα, η αντιμετώπιση θα είναι χειρουργική. Ανάλογα με τη σοβαρότητα, ο γιατρός ενδέχεται να είναι υποχρεωμένος να αφαιρέσει ολόκληρη ή τμήμα της σάλπιγγας. Ανάλογα με τις περιπτώσεις, η επέμβαση μπορεί να γίνει λαπαροσκοπικά ή ανοιχτά. Σε μερικές περιπτώσεις, είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί ιδιαίτερη φαρμακευτική αγωγή με μεθοτρεξάτη. Τέλος, σε σπάνιες περιπτώσεις εξωμήτριας κύησης, εμφανίζεται αυτόματη ίαση.
Συνέπειες της εξωμήτριου εγκυμοσύνης
Είναι βέβαιο ότι πολλές γυναίκες, έχοντας ζήσει μια εξωμήτρια κύηση, ανησυχούν για τις μελλοντικές κυήσεις τους. Οι μελέτες που έχουν διεξαχθεί σχετικά με τις συνέπειες ενός τέτοιου συμβάντος είναι ακόμα ελλιπείς. Ωστόσο, σύμφωνα με το Εθνικό Κολλέγιο των Γάλλων Γυναικολόγων-Μαιευτήρων, το 60% των γυναικών οι οποίες έχουν αντιμετωπίσει ένα τέτοιο πρόβλημα μένουν εκ νέου έγκυες εντός των επόμενων δυο ετών. Διότι αυτός ο τύπος κύησης, είτε συνοδεύεται από αφαίρεση της σάλπιγγας είτε όχι, δεν είναι συνώνυμο της στειρότητας. Λαμβάνοντας βέβαια υπ' όψη τον κίνδυνο υποτροπής (ο οποίος είναι της τάξης του 10 έως 30%). Αν η προσφυγή σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή αποδεικνύεται ορισμένες φορές απαραίτητη, η κύηση είναι απολύτως δυνατή.
